اصلاحیه قرارداد

راهنمای کاربردی: اصلاحیه قرارداد

اصلاحیه قرارداد توافقی کتبی درباره تغییراتی است که طرفین می‌خواهند در یک قرارداد موجود اعمال کنند. این سند قرارداد اصلی، شرایطی را که تغییر می‌کنند، متن جدید آن شرایط و تاریخ اجرای تغییرات را مشخص می‌کند.

کاربرد این سند

افراد زمانی از اصلاحیه استفاده می‌کنند که شرایط در طول یک پروژه یا رابطه کاری تغییر می‌کند و قرارداد اصلی دیگر بازتاب‌دهنده قصد طرفین نیست. این سند معمولاً همراه با موافقت‌نامه جامع خدمات پیمانکار مستقل (MSA)، محدوده کار فریلنسر (SOW)، قرارداد توسعه نرم‌افزار و وب، موافقت‌نامه خدمات مشاوره، قرارداد عکاسی یا رسانه‌های خلاق، قرارداد پیمانکار فرعی یا قرارداد اعطای مجوز به کار می‌رود. اصلاحیه تغییر را در یک جا ثبت می‌کند تا لازم نباشد قرارداد اصلی از نو نوشته شود.

از آن برای تغییرات مشخص و محدود، مانند تاریخ تحویل جدید، مبلغ بازنگری‌شده یا محدوده کار به‌روزشده، استفاده کنید. اگر تغییرات گسترده است یا بیشتر قرارداد را در بر می‌گیرد، ممکن است تنظیم قرارداد جدیدی که جایگزین قرارداد قبلی شود روشن‌تر باشد. اگر تنها تغییر، تمدید تاریخ پایان است، قرارداد تمدید مدت قرارداد ممکن است مناسب‌تر باشد.

قرارداد اصلی را از نظر هر بندی درباره نحوه اصلاح آن بررسی کنید؛ مانند الزام به ثبت کتبی تغییرات با امضای همه طرفین. الزامات در کشورها و مناطق مختلف متفاوت است و برخی قراردادها تشریفات خاصی را لازم می‌دانند؛ بنابراین وقتی تغییرات قابل‌توجه است، با وکیل واجد صلاحیت مشورت کنید.

چه کسانی از آن استفاده می‌کنند

• کارفرما و پیمانکاری که مهلت‌ها یا اقلام تحویلی را در طول یک پروژه تغییر می‌دهند.
• فریلنسر و کارفرمایی که محدوده کار یا حق‌الزحمه‌های مندرج در شرح کار را تغییر می‌دهند.
• توسعه‌دهنده نرم‌افزار و کارفرمایی که قابلیت‌های جدید یا زمان‌بندی بازنگری‌شده را ثبت می‌کنند.
• اعطاکننده و دریافت‌کننده مجوزی که کاربردهای مجاز، قلمروها یا شرایط حق امتیاز را به‌روز می‌کنند.
• پیمانکار اصلی و پیمانکار فرعی که مسئولیت‌ها را در میانه کار تغییر می‌دهند.

شرایطی که باید درباره‌شان توافق شود

قرارداد مورد اصلاح

قرارداد اصلی را با عنوان، تاریخ و طرفین آن مشخص کنید. اگر قبلاً اصلاح شده است، به اصلاحیه‌های پیشین اشاره کنید تا خواننده بداند کدام نسخه تغییر می‌کند.

شرایطی که تغییر می‌کنند

هر بندی را که تغییر می‌کند همراه با شماره بخش و متن قبلی آن نقل یا شرح دهید. دقیق بودن، خطر اختلاف بر سر اینکه چه چیزی جایگزین شده است را کاهش می‌دهد.

متن جدید این شرایط

متن جایگزین هر بند را به‌طور کامل بنویسید. آن را طوری بنویسید که پس از درج در قرارداد اصلی، درست خوانده شود.

تاریخ اجرای تغییرات

بنویسید شرایط اصلاح‌شده از چه زمانی اعمال می‌شوند. روشن کنید که آیا کار یا پرداخت‌های پیش از آن تاریخ همچنان تابع شرایط قبلی است یا نه.

اعلام شرایط بدون تغییر

تأیید کنید که سایر شرایط قرارداد اصلی همچنان معتبر هستند. این کار کمک می‌کند نشان داده شود اصلاحیه به تغییرات فهرست‌شده محدود است.

تنظیمات مرتبط

اگر تغییری به‌طور غیرمستقیم بر دستمزدها، مهلت‌ها یا بندهای دیگر اثر می‌گذارد، این پیامدهای جانبی را در «شرایط و مفاد تکمیلی» شرح دهید تا چیزی به حدس و گمان واگذار نشود.

اشتباه‌های رایج

• شرح تغییر بدون ذکر بندی که جایگزین آن می‌شود. به شماره بخش و متن قبلی اشاره کنید.
• تغییر یک مهلت بدون تنظیم مراحل یا پرداخت‌های مرتبط. بقیه قرارداد را از نظر پیامدهای جانبی مرور کنید.
• مبهم گذاشتن تاریخ اجرا. بنویسید که تغییر از زمان امضا، از تاریخ مشخصی یا به‌صورت عطف به ماسبق اعمال می‌شود.
• نادیده گرفتن بند اصلاح در قرارداد اصلی. بررسی کنید آیا متن یا امضاهای خاصی را لازم می‌داند.
• امضای اصلاحیه توسط تعداد کمتری از طرفینی که قرارداد اصلی را امضا کرده بودند. همه طرفین قرارداد اصلی را بیاورید.
• انجام اصلاحیه‌های متعدد و جداگانه در طول زمان بدون پیگیری آن‌ها. هر اصلاحیه را شماره‌گذاری کنید و آن‌ها را همراه قرارداد اصلی نگه دارید.

پیش از امضا

• عنوان، تاریخ و طرفین قرارداد اصلی را تأیید کنید.
• شماره هر بند و متن قبلی آن را با نسخه فعلی قرارداد تطبیق دهید.
• متن جدید را در بافت قرارداد بخوانید تا مطمئن شوید با بقیه قرارداد سازگار است.
• بر سر تاریخ اجرا و نحوه برخورد با کار یا پرداخت‌های قبلی توافق کنید.
• بند اصلاح در قرارداد اصلی و هر تشریفات محلی را بررسی کنید.
• مطمئن شوید همه طرفین قرارداد اصلی امضا می‌کنند و هر یک نسخه‌ای را همراه قرارداد اصلی نگه می‌دارد.